Görme kaybının nedeni gözler değil, beyin olabilir!

felç sonrası meydana gelen görme alanı kayıplarının, hastaların günlük aktivitelerini olumsuz etkilediği bilinen bir gerçek. Nöroloji Uzmanı, beynin bu tür hasarlarında çoğu zaman görmedikleri bir alanın dışında olabileceğini vurguluyor. Mesela, tabaklarındaki yemeklerin yalnızca kısmen fark edebildikleri düşünceleriyle. Görsel halüsinasyonların sürekli psikiyatrik hastalık işareti olmadığı bilinen bir gerçek. Nörolojik nedenlerin araştırılması ihtiyacı sıkça.

Görme işleminin temelinde beyin var

gözler ışığı algılamasıyla başlasa da, gerçek görüntü süreci beynin kontrolü altında gerçekleşir. Gözler sanki kamera gibi çalışır ve dış ortamdan görüntüleri beyin arka kısmına iletirir. Beyin bu yollarla sinyalleri anlamlandırır ve gerçekçi görüntüleri yaratır ve bize neye baktığımızı kesin anlamlandırmamıza.

Eğer işlem birçok beyin bölgesinde hasara uğrarsa, gözler sağlıklı olsa bile görüntülerin doğru şekilde algılanamaması veya net olmayan görüntüler ortaya çıkabilir. Uzmanlar, bu hastalıkların küresel sık görülen nedenlerini belirtti.

İnme sonrası görme kaybı, göz değil, beyin sorunu

felç ya da damar tıkanıklığı sonucunda, göz yapısı değil, görme kaybı yaşanabilir. Beynin görsel merkezlere ulaşan damar tıkanıklıkları zarara sebep olur. bu durumda bireyler sağ veya sol sınırlandırılmış görüntü tam karesini karanlık olarak algılarlar. Durum göz görüntülerini değil beynin görme bölümündeki hasarı görüntülerin işlenememesine yol açar.

Bu aslında göz değil sağlıklı olmasına rağmen, beyin bu bölgesinin hasarları özellikle görüntü kaybına neden olabilir.

Görme alanı kayıplarına dair bilinmesi gerekenler

Genel bilgi olarak, görme kaybı gelişen durumlar sonuçlarıyla hastalar sıklıkla düşebiliyorlar, düşme sonucu olabilir. Etkileyici bir örnek ise Anton Sendromu olup, beynin hasar sayesinde görünsel eksiklikleri gören kişiler görmediklerini reddeder. Görüşleri görmeme hali inkar eder. Bu mahremiyet gerçeklik hakkında bilinç sağlamayabilir.

vizüel halüsinasyonlar, kural olarak görüntü kayıpları yaşanan boş alanlarda. Bu süreç, beynin dış uyarılara kısıtlı görsel uyarılara karşılık kendi iç hafıza ve hayalleri depolarını kullanarak. Sonuçta, zihin boş kalan görme alanını geçmiş bazen rastgele canlandırıp sahte görüntülerle doldurur. Hastalar, bu sahte görüntülerin gerçek olmadığını bilseler bile, büyük korku veya hissederler.

Görsel halüsinasyonlar sürekli psikolojik hastalık belirtisi değildir. Ayrıca, inme sonrası,beyin hasar görmesi yapan, Parkinson hastalığı, Alzheimer veya yoğun migren gibi nedenlerle de olabilir. Charles Bonnet Sendromu ise, özellikle göz hastalıkları kaydı sonrası oluşan vizüel halüsinasyonların en iyi örneğidir. Hastaları zihinleri sıklıkla sağlıklıdır, gördükleri şeylerin gerçek anlayabilirler. Bu nedenle, vizüel görüntü şikayetleri olan bireyleri hemen ruhsal tanı koymadan önce, düzenli nörolojik değerlendirme şarttır.

Erken rehabilitasyonun önemi

felç sonrası görme kaybını telafi etmek için, erken başlatılan değerlendirmeler kritik önem taşıyor. Beyin rehabilitasyonu sayesinde beyin sağlam kalan bölümleri kullanılarak yeni nöral yollar oluşturulabilir ve kayıp işlevler yeniden öğrenilebilir.Göz egzersizleri ve yöntemler disiplinli uygulandığında, bireylerin kullanım kalan görme alanlarını daha etkili kullanabilmelerini sağlar. Bütün bu eğitimler sonucunda, hastalar, çevrelerini dikkatlice taramayı öğrenerek, kaza risklerini öne geçebilirler. Sonuç olarak, erken müdahale ve düzenli rehabilitasyon hastanın bağımsızlık arttırmasına ve hayat kalitesinin iyileşmesine doğrudan katkıda bulunur.